نرخ شیوع کم توانی ذهنی

از تقسیم افراد دارای کم توانی ذهنی به کل جمعیت کشور بدست می‌آید و به ازای هر 10هزار نفر جمعیت تعیین می‌شود.
نرخ شیوع کم توانی ذهنی

نرخ شیوع کم‌توانی ذهنی

از تقسیم افراد دارای کم توانی ذهنی به کل جمعیت کشور بدست می‌آید و به ازای هر 10هزار نفر جمعیت تعیین می‌شود.

فرد با اختلالات هوشی- رشدی (معلول ذهنی) فردی است که دارای نقص در کارکرد هوشی (عقلانی) مانند حل مسئله، برنامه‌ریزی، استدلال، قضاوت و نیز عملکرد سازگارانه مانند برقراری ارتباط، مشارکت اجتماعی و یا داشتن زندگی مستقل بوده و براساس آزمون‌های استاندارد، دارای نمره هوش‌بهر کم‌تر از هفتاد باشد. این نقص در دوران رشد (رده سنی کم‌تر از هجده سال تمام) رخ‌ می‌دهد. درجه شدت معلولیت این فرد از متوسط تا خیلی شدید‌ است.

به‌منظور رفع مشکلات معلولان ذهنی، طبیعی است که درمان به‌موقع بهتر از درمانی است که مشمول زمان می‌شود. از این رو اگر کودکان معلول از همان ابتدای بدو تولد به‌موقع تشخیص و تحت درمان قرار گیرند از بروز برخی مشکلات جدی‌تر جلوگیری خواهد شد. در غیر این‌صورت ضربات زیادی به فرد معلول وارد می‌شود که جبران آن بسیار مشکل است. محقق شدن این امر نیاز به آگاهی و همکاری خانواده‌ها دارد. به‌طور کلی همه افراد معلول آموزش‌پذیر هستند و باید به‌طور مستمر آموزش ببینند و نباید آموزش آن‌ها مختص یک مقطع خاص باشد بلکه باید به‌طورمستمر ادامه یابد. از طرفی حقوق شهروندی به همه‌ افراد یک جامعه تعلق می‌گیرد، بنابراین فرصت‌های برابر برای همه می‌بایست تحقق پیدا کند. بنابراین سیاستگذاری‌ها برای معلولین و وجود مدیریت‌های یکپارچه و هماهنگ در بسیاری از مراکز، نیازهای این قشر از افراد جامعه را پاسخگو می‌باشد.

بر اساس آمار سازمان بهزیستی کشور در پایان شهریور 1398 و برآورد جمعیت مرکز آمار ایران در سال 1398 نرخ شیوع کم‌توانی ذهنی تقریباً 47.0 نفر در ده هزار نفر جمعیت است.

این شاخص به‌تفکیک جنس و استان قابل محاسبه و ارائه است.

۱۹ بهمن ۱۳۹۸ ۱۳:۰۰
کد خبر : ۱۹۰,۷۵۶
کلیدواژه ها: کم توانی،ذهنی،شیوع

نظرات بینندگان

نام را وارد کنید
تعداد کاراکتر باقیمانده: 500
نظر خود را وارد کنید